اخبار

مادری که به همت کمیته امداد مازندران کربلایی شد

مادری که به همت کمیته امداد مازندران کربلایی شد
رفتن به کربلا و زیارت ابا عبدالحسین «ع»یکی از بهترین آرزوهاست و هر ساله خیل عظیمی از عاشقان و دلدادگان به سفر معنوی مشرف می شوند. در این میان فرصتی فراهم شد تا مددجویان تحت حمایت کمیته امداد هم به زیارت سالار شهیدان نائل شوند.

در این گزارش بخشی از عملکرد کمیته امداد مازندران در اعزام مددجویان به اماکن زیارتی و روایت یکی بانوان تحت حمایت در پیاده روی اربعین را می خوانید.

به گزارش سایت خبری کمیته امداد ،اربعین امسال نیزبا 1000نفر از مددجویان تحت حمایت کمیته امداد مازندران درهمایش پیاده روی اربعین حضورداشتند،مادران،دختران،پدران و همه آنهایی که در دل به شوق زیارت امام حسین(ع) سر از پا نمی شناختند.

با یکی ازاین زائران گفت وگو داشتیم ازاحساسش پرسیدیم . طیبه مادری که با کمک کمیته امدادمازندران به این سفر مشرّف شد ،گفت: در روزهای اول اصلا باورم نمی شد که به این سفر بروم شاید همیشه به دنبال فرصتی می گشتم تا روزی قسمت شود که من هم کربلایی شوم.

اوگفت:همه اقوام و آشنایان سال گذشته به کربلا رفته بودند ومن بیقرار شدم باخودم عهد بستم امسال هرطورشد به این سفر بروم. تابستان امسال به مشهد رفته بودم و برای همه ما دوره آموزشی برگزار شده بود ، در آخرین روز کلاس به ما گفتند همه شما زائر کربلا هستید.

اشک ریختم هم از خوشحالی و هم ناراحتی، خوشحال از اینکه به این سفر میرم و غمگین از اینکه درحرم امام رضا«ع» برای همه دعا کردم الا این موضوع.

باوجود اینکه پولی برای رفتن نداشتم به فکر افتادم که قرض کنم ویا وام بگیرم.اما دلم راضی نمی شد.همه فکرم درگیر بود و راه ها به رویم بسته.تا اینکه در اوج ناباوری به کمک یک خیّر هزینه این سفر فراهم شد.

روز موعود فرا رسید و در مسیر به این فکر می کردم نکند به مقصد نَرِسَم هر لحظه منتظر اتفاقی بودم وقتی وارد خاک عراق شدیم هم باور نمی کردم .
گرمای هوا، گرد و غبار، سختی راه همه و همه دست به دست هم می داد تا به این فکر کنم که حضرت زینب«س» چطور آن همه مصیبت و سختی را تحمل کرد؟

اول به نجف رفتیم، شب در حیاط حرم نماز خواندیم مظلومیت امام علی «ع» را می شد به راحتی درک کرد.

در پوست خود نمی گنجیدم از اینکه لیاقت حضور در حرم اولین امام شیعیان نصیبم شد و در نگاه اول برای ظهور آقا امام زمان «عج» دعا کردم.

برای رفتن به حرم امام حسین«ع» باید عمودهای زیادی را پشت سر می گذاشتیم.مسن ترها با ماشین می رفتند و جوان تر ها باپای پیاده.

300عمود را طی کردیم و بعد از ناهار و نماز دوباره راهمان را ادامه دادیم ساعت چهارصبح به عمود 777 رسیدیم برای درمان تاول پاهایم به درمانگاه رفتیم بعد از نماز و استراحت باقی راه را رفتیم تا به "تَلِّ زینبیه" برسیم.

در بین راه خبر دادند که برادرم هم به این سفر آمده تمام مسیر را به شوق برادر بودم از اینکه با اوبه زیارت می روم؛ اما موفق به دیدارش نشدم با خودم گفتم من چهار روز برادرم را ندیدم و دلتنگ او شدم حضرت زینب(س) چه صبری داشت از فراق برادر؟

اوگفت: مکانی را برای استراحت ما در نظر گرفتند جایی که حرم جلوی دیدگانمان بود،یک دل سیر با حضرت درد و دل کردم وبه او گفتم هرقدم من برای رسیدن به او ظهور آقا «عج» بود.

او ادامه داد: لذت بخش ترین قسمت سفر زیارت در کاظمین بود؛ شبی به یادماندنی برایم ثبت شد.پس از بازگشت از سفر خیلی زود بیقرار شدم . خدا را شاکرم که به لطف او،کمک خیران و برنامه ریزی کمیته امداد توانستم کربلایی شوم؛یک مادر کربلایی...

کمیته امداد مازندران با استفاده از ظرفیت و مشارکت خیران ، مددجویان تحت حمایت را به این سفر معنوی اعزام کرد،استقبال مددجویان به این سفر معنوی نشان از این می داد که این نهاد برای برآورده ساختن مشتاقان کوی دوست برنامه های مناسبی را تدارک دیده است.

در واقع با کمک کمیته امداد فرصتی فراهم شد تا افرادی که تاکنون به این سفرهای معنوی مشرّف نشدند نیز به زیارت سرور و سالار شهیدان نائل شوند.

به امید برآورده شدن این سفر شیرین برای همه آرزومندان.

۴ آبان ۱۳۹۸ ۱۳:۵۳
تعداد بازدید : ۱۷۱
کد خبر : ۲,۵۶۰

نظرات بینندگان

تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید